Elanko
Sabiha Gürdemir
Nederlandse beschrijving
Sommige ontmoetingen zijn anders. Terwijl hij wacht tot de regen stopt, hoort Elanko, zonder het te beseffen, terwijl zijn ogen zich langzaam voorbereiden om te sluiten, een stem. Iemand vanuit de boom, tussen de bladeren, roept hem. Al snel raken de eigenaar van de mysterieuze stem en Elanko aan de praat en proberen ze elkaar te leren kennen. De stem in de boom verrast Elanko met intrigerende vragen. Wie zou de eigenaar van deze stem kunnen zijn? Een klein, merkwaardig verhaaltje, net als Elanko, dat lijkt op de stem in de boom, over zelfontdekking en de liefde voor vragen... Van het kleine olifantje Elanko tot volwassen lezers: Kunnen we beweren dat we iemand kennen wiens naam, gevolgde scholen en beroep we kennen, maar wiens favoriete kleur, geur, liedje en favoriete spelletjes we niet kennen? Is het mogelijk om los te breken van maatschappelijke rollen, vormen en doelen wanneer we onszelf beschrijven? Als we ons kunnen losmaken, wat blijft er dan over? De reis naar zelfontdekking begint met jezelf vragen te stellen... "Wil je wat pinda's?" vroeg een stem. De boom zat zo vol bladeren dat Elanko niet kon horen waar de stem vandaan kwam. Terwijl hij door de bladeren keek, antwoordde hij: "Nee, dank u." Deze keer vroeg de stem: "Hoe heet je?" "Elanko..." "Vertel eens, Elanko, wie ben je?" "Ik ben een Afrikaanse olifant." "Ik heb niet gevraagd waar je vandaan komt," zei de stem vanuit de boom lachend. "Beneden aan de rand van het meer is er een kudde olifanten, toch? Nou, ik ben de jongste van hen." "Is dat alles?" "Nee," zei Elanko trots. "Ken je Dimya? Iedereen hier kent haar. Ik ben Dimya's broertje of zusje." "En jij? Kennen ze jou?" "Zo zijn families nu eenmaal," zei Elanko met een zucht. "En jij? Wat doe jij?" vroeg hij richting de boom. "Elke ochtend omhels ik de hoogste tak waar ik naartoe kan klimmen. Eerst kijk ik lang naar beneden en dan overpeins ik wat ik zie. Degenen die mij op een tak zien staan en overpeinzen, denken dat ik de omgeving observeer, maar dat is niet waar. Terwijl ik overpeinzing, overpeins ik alleen maar; ik doe niets anders." "Is denken een taak?" vroeg Elanko verbaasd. "Waar denk je aan? Is het een taak?" De luiaard stelde, zelfs al door te antwoorden, een vraag, waardoor Elanko's gedachten in de war raakten. Leeftijd: 4+ jaar.
Beschrijving in de oorspronkelijke taal
TURKS – Bazı tanışmalar farklıdır.Yağmurun dinmesini beklerken, hiç aklında yokken, gözleri usul usul kapanmaya hazırlanırken bir ses duyar Elanko. Biri ağaçtan, yaprakların arasından ona seslenmektedir. Derken gizemli sesin sahibi ve Elanko sohbet etmeye başlar, birbirlerini tanımaya çalışırlar. Ağaçtaki ses, ilginç sorularıyla Elanko’yu şaşırtır. Acaba “kimdir” bu sesin sahibi?Kendini tanımak üzerine, Elanko gibi minicik, ağaçtaki ses gibi meraklı, soruları seven bir hikâye…***Minik fil Elanko’dan yetişkin okurlara:Adını, gittiği okulları, mesleğini bildiğimiz ama en sevdiği rengi, kokuyu, şarkıyı, oynadığı oyunları bilmediğimiz birini tanıdığımızı söyleyebilir miyiz?Kendimizi tarif ederken toplumsal roller, biçim ve hedeflerden sıyrılmak mümkün mü? Eğer sıyrılabilirsek geriye ne kalıyor?Kendini bilme yolculuğu, kendine soru sormakla başlıyor… “Fıstık yer misin?” diye sordu bir ses.Koca ağacın o kadar çok yaprağı vardı ki Elanko sesin kimden geldiğini anlayamadı. Gözlerini yaprakların arasında dolaştırırken, “Hayır, teşekkür ederim” diye yanıt verdi. Bu kez de “Adın ne?” diye sordu ses.“Elanko…”“Anlatsana Elanko, kimsin sen?” “Afrika filiyim.”“Nerelisin diye sormadım ki” dedi ağaçtaki ses gülerek.“Aşağı gölün kenarında yaşayan fil sürüsü var ya, işte onların en küçük yavrusuyum.” “Bu kadar mı?”“Hayır” dedi gururla Elanko. “Dimya’yı tanıyor musun? Onu buralarda herkes tanır. Ben Dimya’nın kardeşiyim.” “Peki, ya sen? Seni tanırlar mı?” *** “Filler böyle yapar” dedi Elanko sıkılarak. “Peki, sen ne yaparsın?” diye sordu ağaca doğru.“Tırmanabildiğim en yüksek dala sarılırım her sabah. Önce aşağıyı izlerim uzun uzun, sonra gördüklerimle ilgili düşünürüm. Beni bir dalda durup düşünürken görenler, etrafı izliyorum zannederler ama aslında öyle değildir. Düşünürken yalnızca düşünürüm, başka bir iş yapmam.”“Düşünmek iş midir?” diye şaşkınlıkla sordu Elanko. “Sen ne düşünüyorsun? İş midir?”Tembelhayvan yanıt verirken bile soru soruyor, aklını karıştırıyordu.